HİLAL KÖSE
Gülistan Doku ve Rojvelat Kızmaz, Tunceli’de aynı üniversitede, aynı sınıfta okuyan iki yakın arkadaş… Gülistan altı yıl önce, Rojvelat iki yıl önce hayattan koparıldı. Aradan geçen onca zamanda kulaklar sağır, gözler kördü; iki dostun akıbeti gerçek anlamda hiç araştırılmadı. Şimdi intihar denilerek üstü örtülen o dosyalar teker teker açılıyor. Tunceli Cumhuriyet Başsavcısı Ebru Cansu, ailelerin hiç dinmeyen feryadını duydu. “Ben de bir anneyim” diyen Başsavcı, göreve gelir gelmez Gülistan’ın dosyasını yeniden ele aldı ve geçen ay çok önemli bir operasyona imza attı. Dönemin Tunceli Valisi Tuncay Sonel, Sonel’in oğlu Mustafa Türkay Sonel ve Gülistan’ın SIM kartındaki verileri silen eski polis Gökhan Ertok dahil 12 kişi tutuklandı. Baba Sonel, delilleri karattığı gerekçesiyle, oğlu ise “kasten öldürmek” suçundan tutuklu. 21 yaşında yaşam hakkı elinden alınan Gülistan’ın cenazesi ise aranıyor. Vali Sonel, soruşturmayı en başından beri yanlış yönlendirmiş, intihara inandırmak için Uzunçayır Baraj Gölü’nde aylarca süren aramalara bizzat katılmış…
Gülistan’ın dosyasındaki umut verici gelişmeden sonra Rojvelat’ın ailesi de bir kez daha savcılığa başvurdu, intihar denilerek kapatılan dosyanın yeniden açılmasını istiyorlar. Uzun yıllar arkadaşının akıbetini soran Rojvelat, 9 Şubat 2024’te evinden çıkmış, üç gün sonra Hasankeyf Baraj Gölü’nde ölü bulunmuştu. 26 yaşındaydı… Kayıp ihbarına karşın arama yapılmamış, soru işaretlerini giderecek gerçek bir soruşturma yürütülmeden dosya kapanmıştı.
Rojvelat’ın ağabeyi Mehmet Kızmaz, Gülistan’ın kayıp haberini de kamuoyuna ilk duyuran gazeteci. En başından itibaren organize faillerden şüphelendiğini söylüyor. Kamu görevlilerine yönelik cezasızlık politikasından güç alan sisteme dikkat çekiyor. “Bu noktaya kendiliğinden gelinmedi. Benzer suçları işlemiş kişilere hak ettiği cezayı vermezseniz, potansiyel faillere de ‘yapabilirsin’ demiş olursunuz. Bölgede, Roj gibi, Gülistan gibi ‘intihar’ denilerek dosyası kapatılan başka genç kadınlar var. Batı’da böyle bir durum yok, ister adına Kürt sorunu deyin isterseniz başka bir şey” diyor. Altı yıl sonra yapılan operasyona ilişkin de soru işaretleri var: “Aynı iktidar, aynı hükümet, aynı kurumlar… Altı yıldır neden beklediler? Bir ailenin arayışı, umudu ne demek biliyor musunuz? Hiç kolay değil, başınıza geldiğinde anlıyorsunuz. Belirsizlik, soru işaretleri insanı yutuyor. Benzer şeyler Roj’un başına da mı geldi diye sorguluyoruz sürekli. Bilinmezlik insanı yiyip bitiriyor. Arafta olma hali hiç geçmiyor, hayata yeniden bağlanma noktasında yarı ölüleriz, fiziken hayattayız ama ruhen ölüyüz. Yüzde yüz eminim, Gülistan’ın soruşturmasında gecikme olmasaydı Roj, bu derece etkilenmezdi…”
Rojvelat’ın yitip gitmesi kadar, o üç gün boyunca aranmamış olması da aileyi çok yaralıyor. Rojvelat’ın Hasankeyf’e gittiğini kendi çabalarıyla öğrendiler, eşyalarını gölün kıyısında buldular ve ardından ekipler bölgeye geldi. Rojvelat oraya yalnız mı gitti, intihar mı etti, öldürüldü mü? Göle gidene dek hiçbir kamera görüntüsü dosyada yok. Adli Tıp yetkilisinin, genç kızın ölümünün üçüncü gün gerçekleştiğini söylemiş olması şüpheleri daha da artırıyor. Kızmaz, kardeşinden yola çıkarak bölgenin bir fotoğrafını çekiyor: “Bu tür ölümler ülkenin bir sorunu evet ama neden bölgede daha çok yaşanıyor? Buna yönelik bir araştırma yapılmalı. Ailelerin ekonomik durumu ortada, örnek veriyorum İzmir’de bir gencin atanamaması ile Batman’da bir gencin atanamaması farklı sonuçlar doğuruyor. Kardeşimin ölümünün birinci yılında Batman’da araştırma yapmıştım. Çoğunluğu genç 40 kişi böyle hayattan koparılıyor. İntihar diye bir şeyi kabul etmiyorum; her intihar cinayet bana göre. Çünkü hayattan koparılma var, bir sebebi var, oraya doğru sürükleme var. Bu sebepler de politikadan bağımsız değil. Gülistan gibi, Roj gibi bu kadar hayatı seven, çocuklarla, doğayla içli dışlı olan iki insanın şu an hayatta olmaması kaderle açıklanamaz. Roj için üç gün boyunca hiçbir aramanın yapılmamasının izahı yok. Kimsenin başına gelmesini istemem ama AK Partili bir ailenin başına gelseydi çocukları şu an hayatta olurdu bundan eminim. Rojlar hayattayken eşit yaşamadılar, kayıpken de eşit aranmadılar” diyor.
Şimdi Başsavcı Ebru Cansu’nun attığı adımın Batman’a da uzanma ihtimali var. Rojvelat’ın dosyası açılırsa az da olsa yürekler soğuyacak; can damarı kesilen kocaman bir aile belki yeniden yaşama tutunacak. Olur da bu yargı hamlesinin devamı gelirse, umut dalga dalga bütün yurda yayılacak… “Balkondan düşersem inanma, ben yaşamayı seviyorum” diyen, faili meçhul bütün kadınlar için nihayet adaletin kapısı aralanacak…
