THOMAS SCHNEE
Gazeteci.
Almanya’da federal hükümet, hızlandırılmış yeniden silahlanma hedefi doğrultusunda, gerçek bir stratejik yönlendirme veya etkili bir siyasi denetim olmadan askeri siparişleri artırıyor. Bu boşlukta Rheinmetall’ın adı, giderek daha belirsiz ve denetlenmesi zor hale gelen savunma politikasının en büyük kazananı olarak öne çıkıyor.
Almanya’nın en büyük silah üreticisi Rheinmetall’in patronu Armin Papperger, elmalarla ile armutları birbirleriyle karıştırmaktan kaçınıyor. Geçen mart ayında kendisine ucuz insansız hava araçları varken milyonlarca dolarlık tanklar satın almanın ne anlamı olduğunu soran The Atlantic dergisine, Ukrayna’daki yeniliklerle alay ederek şu yanıtı verdi: “Bunlar, Lockheed Martin’in, General Dynamics’in ya da Rheinmetall’ın teknolojisi değil. (…) Bunlar, mutfaklarında üç boyutlu yazıcı kullanan Ukraynalı ev kadınları…” Papperger’in kendine güvenini teyit eden bu yanıt, kendisinden beş ila yedi kat daha büyük Amerikan devleriyle rekabet etme hırsını da ortaya koyuyor.
24 Şubat 2022’de Rusya’nın Ukrayna’yı işgale girişmesi, üç gün sonra Şansölye Olaf Scholz tarafından ilan edilen “dönüm noktası” ve savunma harcamalarına sınırsız finansman imkânı sağlayan anayasal borçlanma sınırının değiştirilmesine yönelik federal meclis kararı, holding için adeta bir nimet oldu. Şirket yöneticisinin mutluluğu, askeri harcamalardaki artışla birlikte büyüyor. Askeri harcamaların, 2022 ile 2029 arasında üç katına çıkması, yani yıllık 50.4 milyar avrodan 153 milyar Avro’ya ulaşması bekleniyor. Rheinmetall, Leopard II tanklarının ve Boxer zırhlı personel taşıyıcılarının üretiminde kullanılan temel bileşenleri sağlıyor. Berlin, 2022’den bu yana bu araçlardan sırasıyla 200 ve 550 adet sipariş etti. Ordunun kurum içi projeksiyonları bu sayının önümüzdeki yıllarda beş katına çıkmasını öngörüyor.
Özel İçerik
Bu içerik sadece gazeteye abone olan okuyucular içindir.Yazının devamını okumak için gazetemize abone olmak ister misiniz?
